این روزا دارم دقیقه به دقیقه لحظه شماری میکنم که بگم بهت:

تولدت مبارک

کمتر از دو روز دیگه مونده تا بشه ۲۸ مهر :) چه روز خوبی

تولدت مبارک عزیزم

کم کم ماه مهرم تموم میشه... این قافله عمر عجب میگذرد...

روزها پشت سرهم میگذره ولی هنوز با گذشت این همه روز من به نبودت عادت نکردم...

هنوز به یادت پازلی که به من هدیه داده بودی رو بارها و بارها از اول چیدم...

و هنوز هر روز به صدای گرم تارت گوش میدم... و این برنامه ها شده جزئی از زندگی...

و ماه مهر هم که میشه اینا روپررنگ تر میکنه برام... و البته جای خالی نبودت.

عاشقی آواره ام در غربت چشمان تو گریه پنهان کرده ام از حرمت چشمان تو عطر تو را گرفته تن لحظه های من صد باغ گل شکفته شده در هوای من امشب تمام غربت خود را گریستم، شاید دل تو بسوزد برای من من آن موج اشکم که بی اختیارم خودم را به آغوش تو میسپارم تو دریای من باش به حسرت گذشته همه روزگارم ز دیروزو امروز دلی خسته دارم تو فردای من باش یک لحظه نگاه تو مرا راحت جان است چشمان تو آرامترین خواب جهان است زیبایی چشمان نظر کرده آهو رازیست که در عطر نگاه تو نهان است من آن موج اشکم که بی اختیارم خودم را به آغوش تو میسپارم تو دریای من باش به حسرت گذشته همه روزگارم ز دیروزو ام

دیگری گر برود در نظرم باکی نیست....

توکه محبوبی و معشوقی و منظور... مرو...

جمعه است و دلگیر،،، مث تموم جمعه هایی که نبودی و نیستی در کنارم...

کاش بودی و کنارم بودی.... میخواهمت...

همیشه نسبت به پاییز احساس خوبی نداشتم. چرا ؟ مشخص بود! شروع مدارس، ۷ صبح پاشی بری مدرسه. درس درس درس... امابعد از اومدنت به زندگیم پاییز برام شد یه فصل پر از احساس... فصلی که تولد بهترین کسم توش بود... ۲۸مهر... دلمبرات تنگ شده جونم میخوام ببینمت نمیتونم بین ما دیوارای سنگی فاصله یه عمره میدونم بغض ترانمو شکستم میخوام بگم عاشقت هستم... هیچی دیگه دلمخونه ازدوریت... بی خبر یهویی از دستت دادم... پ.ن: هوای پاییزی مطبوع... زیر سایه توی حیاط... همه چی اروم ولی اصلا نمیچسبه... بعد از رفتنت همیشه یهچیزی کمبوده...